28ης Οκτωβρίου 47, 3ος όροφος, Γραφείο 302, Λευκωσία

Τηλ: +357 22 590 520

Greek
United-Kingdom
Russia
Sweden-icon

Αθηροσκλήρωση μια σύγχρονη μάστιγα

 

 Ο άνθρωπος στο μεγαλύτερο μέρος της φυσικής του ιστορίας πάλεψε και κατάφερε να επιβιώση τους λοιμούς και την πείνα που τον μάστιζαν. Πριν το 1900 τα μεταδοτικά νοσήματα (πανώλη, ελονοσία ,φυματίωση) και η υποθρεψία αποτελούσαν την πρώτη αιτία θανάτου. Ο μέσος όρος ζωής του ανθρώπου πλησίαζε τα 30 έτη . Μετά την έναρξη της βιομηχανικής επανάστασης ,στις αρχές του 20ου αιώνα , καθώς και με την βελτίωση των υγειονομικών συνθηκών διαβίωσης ,ως επίσης και την πρόοδο στην ιατροφαρμακευτικής  περίθαλψης οδηγήθηκαμε σε κατακόρυφη αύξηση του προσδοκίμου επιβίωσης ,το οποίο στις περισσότερς ανεπτυγμένες χώρες υπερβαίνει τα 80 έτη.

Επομένως από την περίοδο της πενίας περάσαμε στην εποχή της αφθονίας , του καθιστικού τρόπου ζωής και του επιπολασμού της παχυσαρκίας. Σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες παρατηρείται μια σταδιακά μείωση της φυσικής άσκησης του πληθυσμού με παράλληλη αύξηση της πρόσληψης θερμίδων και κεκορεσμένων λιπαρών οξέων ,παράγοντες που σχετίζονται στην αύξηση της αθηρωμάτωσης και των παθήσεων που σχετίζονται μ΄ αυτή όπως  σακχαρώδη διαβήτη, υπέρτασης και διαταραχών των λιπιδίων. Αναδύθηκε επομένως μια άγνωστη νοσολογική οντότητα η αθηρωμάτωση , η οποία είναι υπεύθυνη για την εκδήλωση καρδιαγγειακών νοσημάτων (έμφραγμα μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια, αγγειακά εγκεφαλικά επισόδια , περιφερική αρτηριακή νόσος), τα οποία αποτελούν και την πρώτη αιτία θανάτου στις δυτικές κοινωνίες με ποσοστό 36%.

Αθηρωμάτωση:

Ονομάζεται η διαδικασία ,η οποία οδηγεί στην δημιουργία πλάκας στο τοίχωμα των  μεσαίου & μεγάλου μεγέθους αρτηριών. Το πρώτο στάδιο αρχίζει από την εναπόθεση της κακής χοληστερόλης (LDL) υπενδοθηλιακά στο τοίχωμα των αρτηριών και εν συνέχεια την οξείδωση της. Η κατανάλωση ζωικού λίπους και κεκορεσμένων λιπαρών οξέων οδηγούν σε αυξημένη κυκλοφορία κακής χοληστερόλης LDL στο αίμα με επακόλουθω εναπόθεση της στο τοιχωμά των αγγείων. Η διαδικασία της αθηροσκλήρωσης πολλές φορές αρχίζει από την εφηβική ηλικία και θεωρείται το υπόστρωμα για πολλές σοβαρές νόσους όπως:

1) Στεφανιαίας νόσου & έμφραγματος του μυοκαρδίου

2) Αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων

3) Στήθάγχη

4) Αιφνιδίου καρδιακού θανάτου

5) Κοιλιακών αρρυθμίιών

6) Περιφερικής αποφρακτικς νόσου

7) Ανευρύσματος αορτής

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Συμπτώματα αθηροσκλήρωσης:

H αθηρωμάτωση ή αθηροσκλήρωση είναι μια ύπουλη και βούβη στα αρχίκα της στάδια πάθηση. Στην πορεία της νόσου μπορεί να οδηγήσει σε βαθμιαία στένωση του αυλού τουωαψπροσβαλλόμενου αγγείου, όπως ακόμη κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες και αιφνίδια απόφραξη του αγγείου οδηγώντας ως εκ τούτου σε διακοπή της αιμάτωσης του οργάνου το οποίο αιματώνεται από το συγκεκριμένο αγγείο και επομένως σε ισχαιμία και νέκρωση. Αναλόγως του αγγείου που επιπλέκεται μπορεί να εμφανιστεί ως:

1) Θωρακικό άλγος-καύσος στο στήθος, δύσπνοια, εφίδρωση, τάση προς λιποθυμία, αίσθημα πνιγμονής (σε περίπτωση στεφανιαίας νόσου)

2) διαλείπουσας χωλότητας, Δηλαδή πόνος στα κάτω άκρα ο οποίος εκδηλώνεται μετά από βάδιση ή ακόμα και γάγγραινα - νέκρωση κάτω άκρου (σε περίπτωση περιφερικής αποφρακτικής αρτηριοπάθειας)

3) ημιπληγία, δυσαρθρία, διπλωπία (καρωτιδική νόσος-αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oι παράγοντες που οδηγούν σε αθηρωμάτωση χωρίζονται σε 2 κατηγορίες:

Α) Στους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου, αυτούς δηλαδή που μπορούμε με διάφορες παρεμβάσεις να τους αντιμετωπίσουμε και σε αυτούς συγκαταλέγονται η υπερλιπιδαιμία, κάπνισμα, σακχαρώδης διαβήτης, παχυσαρκία και η έλλειψη άσκησης.

Β) Μη τροποποιήσιμους όπως είναι η ηλικία, το αρρεν φύλο και η κληρονομική προδιάθεση

Πως αντιμετωπίζεται: Aντιμετώπιση των παραγόντων κινδύνου

1) Δυσλιπιδαιμία: Πρωταρχικός στόχος μέσω της δίαιτας, της άσκησης και της φαρμακευτικής αγωγής είναι η μείωση στο αίμα της κυκλοφορούσας κακής χοληστερόλης LDL. Εχεί βρεθεί μέσω μελετών ότι για κάθε μείωση της LDL κατά 40 mg/dl ο ασθενής έχει όφελος ελλάτωση του καρδιαγγειακού κινδύνου κατά 22%.Επομένως εκτός από την ειδική φαρνμακευτική αγωγή συνίσταται δίαιτα και αερόβιος άσκηση (τουλάχιστον 30 λεπτά την ημέρα περπάτημα)

2) Αρτηριακή υπέρταση: H αρτηριακή υπέρταση (δηλαδή τιμές αρτηριακής πίεσης μεγαλύτερες από 140/90 mmHg) σχετίζονται με πολλαπλές παθολογικές καταστάσεις οπως οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου,αγγειακό εγκεφαλικό επισόδιο ,κολπική μαρμαρυγή και ανεύρυσμα αορτής. Υπολογίζεται δε ότι ανά το παγκόσμιο 1,5 δις άτομα πάσχουν από υπέρταση εκ των οποίων το 1/3 δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν από αρτηριακή υπέρταση καθώς επίσης 1/3 παρόλο που λαμβάνει αγωγή δεν πετυχαίνουν καλή ρυθμίση της αρτηριακής πίεσης (<140/90 mmHg).

Οδηγίες προς τους ασθενής:

(1) Τακτικό έλεγχο της αρτηριακής πίεσης

(2) Ανάλος δίαιτα (αποφυγή λήψη άλατος)

(3) Αερόβιος άσκηση

(4) Διακοπή καπνίσματος

(5) Σωστή και τακτική λήψη της φαρμακευτικής αγωγής σύμφωνα με τις οδηγίες του θεράποντα ιατρού

(6) Μέτρια λήψη οινοπνεύματος

3) Σακχαρώδης διαβήτης: Υπολογίζεται ότι 366 εκατομύρια ανθρώποι στον πλανήτη πάσχει από διαβήτη , ο επιπολασμός του οποίου αναμένεται να αυξηθεί  δραματικά τις επόμενες δεκαετίες ως συνέπιεα του σύγχρονου τρόπου ζωής και της αύξησης της παχυσαρκίας. Το 80% των θανάτων στους διαβητικούς ασθενείς οφείλεται στις καρδιαγγειακές παθήσεις. Ο κίνδυνος στεφανιαίας νόσου στους άνδρες διαβητικούς είναι τριπλάσιος σε σχέση με τους μη διαβητικούς , ενώ στις γυναίκες μπορεί να μέχρι πενταπλάσιο κίνδυνο. Επομένως συστήνεται στους διαβητικούς καλή ρύθμιση των τιμών της γλυκόζης νηστείας ( <120 mg/dl) ,όσο και των μεταγευματικών τιμών (<160-180 mg/dl) καθώς και οι τιμές της γλυκοζυλιωμένης να είναι< 7,0%.Η αρτηριακή πίση στους διαβητικούς πρέπει να είναι<140/85mmHg, καθώς και τα επίπεδα της LDL (κακής χοληστερόλης <70 mg/dl).

4) Κάπνισμα: Toσό το ενεργητικό όσο και το παθητικό κάπνισμα αποτελεί ισχυρό παράγοντα αθηρωμάτωσης. Ο κίνδυνος της νόσου φτάνει μέχρι και 7 φορές σε ασθενής που καπνίζουν 18-20 τσιγάρα ημερησίως. Οι επιβλαβείς συνέπειες του καπνίσματος προέρχονται μεταξύ άλλων από την αύξηση του τόνου του συμπαθητικού και της αρτηριακής πίεσης , της μειωμένης καρδιακής παροχής οξυγόνου,καθώς και μέσω προαγωγής της διαδικασίας της αθηρωμάτωσης (οξείδωση LDL), μείωση ενδοθηλιοεξαρτώμενων αγγειοδιασταλτικών παραγόντων. Ο καπνιστής επομένως έχει υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίσει στεφανιαία νόσο ή εγκεφαλικό επισόδιο.

Συμπερασματικά: Μείωση της αθηρωμάτωσης σημαίνεί μείωση της θνητότητας. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω:

(1) Διακοπής καπνίσματος

(2) Υγιείνης διατροφής

(3) Τακτικής φυσικής άσκησης (τουλάχιστον 30 λεπτά περπάτημα την ημέρα)

(4) Διατήρηση φυσιολογικού βάρους (BMI<25)

(5) Αρτηριακή πίεση <140/90mmHg

(6) Διατηρήστε την κακή χοληστερόλη ή  LDL <115 mg/dl .

Παθολογία  • Γηριατρική  •  Γεροντολογία  •  Γαστρεντερολογία • Ηπατολογία & Ενδοσκόπηση

Ιατρικό Κέντρο Ιάτωρ | All Rights Copyright Reserved