28ης Οκτωβρίου 47, 3ος όροφος, Γραφείο 302, Λευκωσία

Τηλ: +357 22 590 520

Greek
United-Kingdom
Russia
Sweden-icon

Καρδιακή ανεπάρκεια: Τι είναι και πως αντιμετωπίζεται;

Αποτελεί ένα κλινικό σύνδρομο στο οποίο ο καρδιακός μυς αδυνατεί να εξωθήσει την απαραίτητη προς τους ιστούς ποσότητα αίματος ώστε να ικανοποίηση τις μεταβολικές τους ανάγκες.

Η καρδιά λειτουργεί ως αντλία, η οποία από την μια προσλαμβάνει το φλεβικό αίμα , το οποίο είναι φτωχό σε Ο2 και πλούσιο σε CO2, από την περιφέρεια , και ακολούθως το εξωθεί στους πνεύμονες μέσω της πνευμονικής αρτηρίας ώστε να εμπλουτιστεί σε Ο2. Στην συνέχεια προσλαμβάνει το οξυγονωμένο αίμα από τους πνεύμονες και μέσω της αορτής και των κλάδων της το ξαναστέλνει στα όργανα του σώματος , ώστε να επιτελεστούν οι λειτουργίες τους.

Το κλινικό σύνδρομο της καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί να οφείλεται σε νόσο του περικαρδίου, του μυοκαρδίου , του ενδοκαρδίου ή και των βαλβίδων . Τα σημαντικότερα αίτια είναι η στεφανιαία νόσος και το έμφραγμα του μυοκαρδίου, η αρτηριακή υπέρταση, οι βαλβιδοπάθειες (στένωση ή ανεπάρκεια βαλβίδων), διάφορες συγγενείς ή επίκτητες μυοκαρδιοπάθεις , ο σακχαρώδης διαβήτης και η παχυσαρκία.

Στις ΗΠΑ υπολογίζεται ότι γύρω στα 5 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από καρδιακή ανεπάρκεια, καθώς επίσης παρουσιάζονται 0,5 εκατομμύριο νέα περιστατικά ανά έτος.

Συνήθως ο ασθενής με καρδιακή ανεπάρκεια εμφανίζεται με ένα από τους παρακάτω τρόπους:
 

  1. Με μειωμένη ανοχή στην κόπωση λόγω εμφάνισης δύσπνοιας ,δυσκολίας δηλαδή στην αναπνοή ή και αίσθημα εύκολης κόπωσης. Αρχικά συνήθως η δύσπνοια εμφανίζεται μετά από σωματική κόπωση αλλά προϊούσης της νόσου μπορεί να εκδηλωθεί ακόμα και στην ηρεμία ,όπως ακόμα και κατά την νυκτερινή κατάκλιση ως ορθόπνοια, δύσπνοια δηλαδή που επιδεινώνεται στην ύπτια θέση.
     

  2. Με συμπτώματα που οφείλονται στην κατακράτηση υγρών, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το οίδημα κάτω άκρων ή ακόμη και διάταση της κοιλιάς (από συλλογή υγρού). Επίσης μπορεί να εκδηλωθεί σαν πνευμονικό οίδημα.
     

  3. Χωρίς συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας, στα πλαίσια καρδιολογικού ελέγχου ασθενών για αρτηριακή υπέρταση ή σακχαρώδη διαβήτη ή ανεύρεσης καρδιακού φυσήματος σε τυχαία κλινική εξέταση.

 

Εξετάσεις που γίνονται συνήθως για διάγνωση καρδιακής ανεπάρκειας.

-Κλινική εξέταση (έλεγχος για παρουσία οιδημάτων στα πόδια, ύπαρξη φυσήματος κατά την ακρόαση της καρδιάς, ακρόαση πνευμόνων)

 

-Ηλεκτροκαρδιογράφημα


-Αιματολογικές αναλύσεις


-Υπερηχοκαρδιογράφημα – Με την εξέταση αυτή λαμβάνουμε χρήσιμες πληροφορίες για τις διαστάσεις και την μορφολογία της καρδιάς, την συσταλτικότητα, τυχόν ύπαρξη βαλβιδοπάθειας ή παρουσία περικαρδιακής συλλογής υγρού.

-Τεστ κόπωσης –για εκτίμηση τόσο της συμπτωματολογίας όσο και την πιθανόν ύπαρξης στεφανιαίας νόσου

- Στεφανιογραφία (καθετηριασμός καρδιάς)

 

- Μαγνητική τομογραφία καρδιάς

 

 

Σταδιοποίηση της καρδιακής ανεπάρκειας:

 

Στάδιο Α: Ασθενής που δεν παρουσιάζουν ανωμαλία στην καρδιά, αλλά είναι υψηλού κινδύνου να εμφανίσουν καρδιακή ανεπάρκεια (Υπερτασικοί, Διαβητικοί, Στεφανιαία Νόσος, ασθενείς με ιστορικό λήψης καρδιοτοξικών φαρμάκων ή αλκοολισμού, ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό)

 

Στάδιο B: Ασθενείς που έχουν κάποια δομική ανωμαλία στην καρδιά , αλλά δεν εμφανίζουν ακόμα συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας. (βαλβιδοπάθειες, μετά από οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου, υποτροφία μυοκαρδίου)

 

Στάδιο Γ: Ασθενείς που παρουσιάζουν συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας

 

Στάδιο Δ: Ασθενείς τελικού σταδίου που έχουν ανάγκη εξιδεικευμένης παρέμβασης όπως μηχανική υποστήριξη κυκλοφορικού συστήματος, ενδοφλέβιας έγχυση ινότροπων φαρμάκων , μεταμόσχευση καρδιάς.

 

Θεραπεία:
Εαν πάσχετε από καρδιακή ανεπάρκεια πρέπει να παρακολουθείστε ανά τακτά διαστήματα από τον καρδιολόγο σας . Εκτός από την κατάλληλη αγωγή που θα σας χορηγηθεί , μερικά από τα οποία βελτιώνουν την πρόγνωση της νόσου, καλό θα ήταν να παρακολουθείται το βάρος σας. Μια αύξηση του βάρους σε μικρό χρονικό διάστημα ίσως και είναι ένδειξη κατακράτησης υγρών λόγω της επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας. Στην φαρέτρα του καρδιολόγου υπάρχουν πολλά φάρμακα τα οποία βρέθηκαν σε κλινικές μελέτες ότι βελτιώνουν το προσδόκιμο των ασθενών καθώς και επί ενδείξεων διάφορες επεμβάσεις (χειρουργικές επεμβάσεις για αντικατάσταση ή επιδιόρθωση βαλβίδων , αορτοστεφανιαίας παράκαμψης, δια δερμικές αγγειοπλαστικές ή εμφύτευση βηματοδοτών ή απινιδωτών)

 

Ο ασθενής πρέπει να τηρεί τα εξής:

  1. Να λαμβάνει την φαρμακευτική αγωγή σύμφωνα με τις οδηγίες του καρδιολόγου του απρόσκοπτα. Οποιαδήποτε διακοπή των φαρμάκων ή τροποποίηση της αγωγής χωρίς την σύμφωνο γνώμη του ιατρού μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της πάθησης.

  2. Περιορισμός στην κατανάλωση άλατος .Αποφυγή επίσης τροφών πλούσιων σε αλάτι (ελιές ,χαλούμι, σόγια)

  3. Διακοπή του καπνίσματος.

  4. Περιορισμός στην λήψη αλκοόλ.

  5. Ν α ασκήστε συστηματικά. Μια μέτριας έντασης αερόβιος άσκηση (περπάτημα ή κολύμπι) διαρκείας τουλάχιστον 30 λεπτών για τουλάχιστον 4 φορές την εβδομάδα.

  6. Συστήνεται η απώλεια βάρους ούτως ώστε ο δεικτής μάζας σώματος να είναι κάτω από 25 kg/m2.

 

Πρόγνωση:
Όταν εκδηλωθεί έχει κακή πρόγνωση. Η μέση πενταετής επιβίωση κυμαίνεται στο 50%. Η θνητότητα κυμαίνεται <5% /έτος σε ασθενείς χωρίς ή με ήπια συμπτώματα, ενώ μπορεί να υπερβεί >305 σε ασθενείς με έκδηλα συμπτώματα (μη αντιροπούμενη ΚΑ). Υψηλότερη θνητότητα παρουσιάζουν οι ασθενείς (1) προχωρημένης ηλικίας (2) χαμηλού κλάσματος εξώθησης (3) με συνοδό νεφρική ανεπάρκεια (4) διαβητικούς και (5) παχύσαρκους.

Παθολογία  • Γηριατρική  •  Γεροντολογία  •  Γαστρεντερολογία • Ηπατολογία & Ενδοσκόπηση

Ιατρικό Κέντρο Ιάτωρ | All Rights Copyright Reserved